...In de wereld van de echte cruisers! (ENGLISH BELOW!!)
We zijn veilig aangekomen in Panama en zijn zelfs het Panama kanaal al door! Helaas wederom niet zonder tegenslagen.
We konden niet wachten om uit Curacao te vertrekken. Goede wind, wellicht iets teveel maar dankzij deze wind waren we in vijf dagen in Colon, Panama. Wat een heerlijk gevoel, eindelijk zeilen! De eerste twee dagen waren perfect, elke dag tientallen dolfijnen die ons naar Colon leidde, nieuwe maan en dus pikdonkere nachten! Geen stuurautomaat omdat de automaat die op de wind werkt nog niet goed is aangesloten. Daarnaast heeft de elektrische stuurautomaat wat problemen. Alles op het handje dus. Drie uur sturen en zes uur rust. Dat lijkt veel maar met golven zo hoog als huizen en flinke wind was het na een paar dagen een aardige opgave. Maar genieten was aan de orde van de dag. Na veel vislijnen verloren te hebben, eindelijk onze eerste tonijn aan boord. Een dag later nummer twee. Eindelijk lag de verse sushi op het plankje en alsof het erbij hoorde kwamen onze vrienden weer voor de boot zwemmen. Dit keer geen tien dolfijnen, het leken er wel 100! Ze vochten met elkaar om het beste speelplekje voor de punt van het schip. Teruglopend van het voordek na dit spektakel konden we onze eerste sushi inmiddels van de vloer eten en nog was hij lekker. Na de eerste hap ineens een klap en een schreeuw van Matthijs. WALVIS!! Ongelofelijk, vlak naast de boot, klappend met zijn staart op het water. Na een paar donkere nachten, zonnige dagen en een beschadigd grootzeil (waarna we het op alleen het voorzeil moesten doen)……laaaaaaand in zicht! Vlak nadat The Golden Earring vroeg in de ochtend door de speakers galmde…….another 45 miles to go……..

Eindelijk lagen we veilig in Colon en kon Arjen van boord om net op tijd zijn vriendin Kim op te halen in Panama City. Colon is echt een wildwest havenstad, een plek waar je echt niet wil komen. Maar we hebben daar ook niet echt tijd voor gehad, behalve dat we ons hele schip met proviand hebben volgeladen voor het komende jaar (de Pacific is duur en Panama minder! ). Na het inladen stond Pegasus een cm of 20 lager aan stuurboord. Colon stond wederom in het teken van klussen, klussen en nog eens klussen. Een dure mechanic betaald die de motor niet heeft kunnen maken. Uiteindelijk lukte het gelukkig zelf wel. Een paar dagen later lagen er twee schepen langszij in het kanaal en waren wij, in het midden, de hoofdmotor. Ze hielt zich goed en daarom zijn we nu eindelijk met wat vertraging het kanaal door! We liggen officieel in de Pacific! Mooi moment toen die laatste sluisdeur openging.

Uiteraard hebben we ook fijne dingen gedaan in Colon! Matthijs zijn 28^e verjaardag gevierd, gevierd dat Kim een maand aan boord is en erg leuke nieuwe vrienden gemaakt. Heel even proefde we daar we de wereld van de echte cruisers. We hadden al verhalen gehoord over de vriendelijkheid en gastvrijheid van de andere zeilers maar dit breekt alle verwachtingen! We hebben bijzondere mensen ontmoet, sommige al 16 jaar onderweg. Iedereen wil je alles lenen en helpen. Het blijkt toch wel dat we het strakste schema hebben van allemaal en dan daarnaast nog het hele Green Miles project erbij. Respect van iedereen en men hoopt dat we wel een keer “echt” gaan genieten en onze rust pakken. Dit gaat ook zeker gebeuren maar  hier in Panama city, de plek waar we de laatste belangrijke dingen kunnen kopen voor het komende jaar is de rust er helaas nog niet echt. Misschien straks op zee richting Galapagos..

Uniek is dat we op de steiger in Colon enkele Noren zijn tegen gekomen van onze leeftijd. Ze zamelen geld in voor Unicef en jawel, ook zij maken een documentaire. Dit is echt iets wat we niet verwacht hadden maar ontzettend fijn is. Het zijn te mooie gasten en voorlopig varen we dezelfde route. Als je Noors spreekt of graag fotos kijkt raden we je aan zeker eens de website te checken (www.tofluer.com)

Goed, nog veel meer te vertellen maar ook nog teveel werk aan de boot. De Noren vertrekken morgen naar Cocos Islands, en aangezien wij morgen direct naar de Galapagos vertrekken, zullen we ze dus zeker 2 weken niet zien. Het zal een mooi weerzien zijn in de baai vol zeeleeuwen op Galapagos.

Dank voor de mooie SMS-en, en vooral blijven doen, het is uniek om tijdens je nachtdienst de satelliet telefoon te horen! Dit kan de gehele reis gratis via onze website (Contact). Tegen de tijd dat je dit leest zitten we hoogstwaarschijnlijk al op zee met Matthijs en Kim richting Galapagos. Weinig wind in de voorspellingen, we hopen er binnen 10 dagen te zijn.

Tot laters!

ENGLISH:

Welcome to the world of the real cruisers!
We arrived safely in Panama and have even sailed through the Panama Canal already! Unfortunately, this wasn’t without a few hitches...
We couldn’t wait to leave Curacao. There was a good wind, although maybe a little bit too much of it, but thanks to the wind, we arrived in Colon (Panama) in just five days. And what a wonderful feeling it was, to finally be sailing! The first two days were perfect: every day dozens of dolphins accompanied us towards Colon. There was a new moon, so the nights were pitch dark! There was no automatic steering, because the machine that works by wind hasn’t been connected properly yet. Also, the electrical rudder gave some problems, so everything had to be done by hand: three hours at the rudder and six hours of rest. That may seem like a lot, but with waves as high as houses and a hefty wind it became a pretty tough job after a few days. But mostly it was fun. After having lost many fishing lines, we finally hauled our first tuna on board, and a day later our second one. Finally, we had the fresh sushi on our plates, and, as if it was perfectly normal, our friends appeared swimming in front of the boat again – this time not just 10 dolphins, but what looked like 100! They vied with each other for the best place at the bow of the ship. Walking back from the front deck, we found we could eat our sushi off the floor – but it was still delicious! After the first bite, suddenly there was a bang and a shout from Matthijs. WHALE! Unbelievable, just next to the boat, slapping his fluke on the water. After a few dark nights, sunny days and a damaged mainsail (after which we had to get by with just the headsail)… laaaaaaaand ho! Just after The Golden Earring blared through the speakers early in the morning – another 45 miles to go…

Finally, we were safely moored in Colon and Arjen could disembark and go and fetch his girlfriend Kim in Panama City just in time. Colon is really a kind of ‘wild west’ port city – you really don’t want to go there. Not that we had much time for that, except for the fact that we loaded the whole boat with provisions for the next year (the Pacific is expensive, but Panama’s cheaper!). After loading, the Pegasus was about 20 cm lower on starboard. Our time in Colon was once again dominated by work on the boat. We paid an expensive mechanic to not fix our engine, and finally managed to do it ourselves after all, fortunately. A few days later, there were two ships abreast in the canal, with us in the middle, the main engine. They held their position well, and this is how we finally went through the canal, with some delay. We are now officially in the Pacific Ocean! The opening of the last sluice doors was a great moment.

Of course we also did nice things in Colon! Matthijs celebrated his 28^th birthday, we celebrated that Kim was going to be on board with us for a month, and we made wonderful new friends. For a very short time, we had a taste of the lives of the real cruisers. We had heard about the friendliness and hospitality of other sailors, but what we experienced was even better than what we expected! We met amazing people, some of them sailing around for 16 years already. Everyone wants to lend you stuff and help you. As it turned out, we did have the tightest schedule of all, and then in addition also the whole Green Miles project. We got respect from everyone, and the hope that we will also be able to ‘really’ enjoy the sailing and rest. That will also happen at some point, but here in Panama City, where we can buy the last few important things for the next year, that rest is still some way away. Maybe soon at sea on the way to the Galapagos Islands…

A unique experience that we had was that we met a group of Norwegians on the quay in Colon. They are about the same age as us and are collecting money for Unicef. And yes, they are also making a documentary. This was something that we didn’t expect, but was still great. They are the most fantastic people and for now we’re sailing the same route. If you speak Norwegian or like to look at photos, we recommend you check out their website (www.tofluer.com).

There’s still lots to tell, but also way too much work on the boat. The Norwegians are leaving for the Cocos Islands tomorrow, and as we will be leaving straight for the Galapagos tomorrow, we won’t be seeing them for at least 2 weeks. It will be nice to meet up again in the bay full of sea lions on Galapagos.

Thank you for the wonderful text messages – keep them coming! It is so special when you’re doing night duty and you hear the satellite telephone! You can do this for free via our website (Contact page) during the whole journey. By the time you read this we will probably already be at sea with Matthijs and Kim on our way to the Galapagos. Not much wind predicted, but we hope to get there in 10 days.

Till soon!