ENGLISH BELOW!!

Eindelijk!
Allereerst kunnen we niks anders dan onze excuses aanbieden voor het weinige schrijven. De laatste weken klussen en het klaar maken van de boot waren te hectisch.. dus de prioriteiten moesten worden bijgesteld. Ook het projectbezoek en officiële Kick-Off op Bonaire samen met WNF en Stinapa (link) werd een week uitgesteld. De schade aan het onderwaterschip heeft ons dus wel vertraging opgeleverd maar met hard werken kom je een heel eind. En we moesten het water in! Maar we kunnen met een gerust hart stellen dat Pegasus weer zout water proeft, en drijft. Ze is ontwaakt uit haar schoonheidsslaap. En wij schommelen weer in bed. Heerlijk.
We hebben van al het geklus en het leven op Curacao een nieuw FOTOALBUM online gezet.

Thijs aan boord!
Sinds enkele weken hebben we een derde scheepsmaat. Matthijs (‘Thieske in de volksmond) zeilt met ons mee tot ergens in de Pacific. Waarschijnlijk stapt hij op de Marquesas Eilanden weer van boord, maar je weet het nooit met het weer en planningen. Afwijken van je planning, daar weten we inmiddels alles van. Thieske was al jaren onderdeel van de zeilplannen maar besloot begin vorig 2008 om niet de gehele reis mee te gaan. Het is een feestje om hem aan boord te hebben.


Te water lating!
Zoals we al schreven is Pegasus weer te water! We hebben er een feestelijke bedoeling van gemaakt. Een man of 50, hapjes, drankjes, muziek, een speech. Iedereen die de afgelopen maanden iets voor ons heeft betekend was aanwezig. Heel bizar om bovenop je boot te staan en naar beneden te kijken naar al die mooie mensen. Iedereen heeft iets gedaan, van het aanbieden van slaapplekken, tot het eindeloos lenen van gereedschap, tot het inbouwen van een nieuwe radio. Allergrootste dank gaat uit naar al die mensen.. zonder hulp was het echt nooit gelukt.

Testvaart; WE MAKEN WATER!! Pompen of verzuipen..
Een paar dagen na de te water lating zijn we gaan testvaren naar het Spaanse Water, een baai op Curacao waar veel boten voor anker liggen. De volgende dag zou de vuurdoop zijn naar Bonaire, een tocht van een uur of 10. De weergoden vonden het blijkbaar ook tijd voor een vuurdoop want de wind gierde om onze oren. Het Spaanse Water hebben we zonder horden of stoten gehaald, met veel vrienden aan boord. Maar Bonaire moest een dagje langer wachten. We lagen verwaaid vast op Curacao. De volgende dag was de wind iets afgenomen maar de golven stonden er nog wel. Beukend tegen stroom en wind in gingen we op weg. Alles ging goed, totdat Marco (cameraman van de documentaire) binnen water opmerkte; Aan stuurboord kwam een laag van 15 cm water boven de vloerplanken uit. God mocht weten wat daar nog onder stond.. Even paniek, onder het zeilen vloeren eruit, proeven; ZOET?! Kwam niet van buiten dus. Andere bilge in middenschip ook onder water; ZOUT! Verdomme, wel van buiten?? Pfff.. Pompen, emmers, doeken, hozen.. Totdat het schip redelijk droog bleek te zijn en er niets meer bij kwam. We hebben dagenlang gezocht naar het probleem, en denken het nu te hebben opgelost; Een lekkende buitendouche met zoetwater, en geen zwanenhals bij de uitgang van de bilgepomp (waardoor water bij helling van de boot vrolijk naar binnen loopt). We hopen dat ze de komende tocht lekker droog blijft.. blijft spannend.
We merken dat we nog erg op zoek zijn naar vertrouwen in ons schip. Na de enorme tegenvaller van het onderwaterschip komen we nu tal van kleinere gebreken tegen aan ons schip, dat krijg je uiteraard met een oudere boot. We leren haar in ieder geval goed kennen!

Warm welkom op Bonaire
Bij aankomst op Bonaire met een droog gepoetst schip werden we warm verwelkomd.. Een 30-tal dolfijnen sprong en zwom vrolijk met de boot mee. Toch aardig van het Wereld Natuur Fonds dat ze dat zo mooi hadden geregeld. Bonaire was een droom.. Er komt zeer binnenkort een uitgebreid verslag van ons eerste projectbezoek en de Kick-Off op het eiland, maar we wilden toch alvast kwijt dat het een parel in de Carib is. Een onderwaterwereld die volledig wordt beschermd werpt hier echt zijn vruchten af. Je ligt met je schip aan een mooring boven een koraalrif, er zwemmen tal van nieuwsgierige zeeschildpadden, oogverblindende natuur, flamingo’s, mangroves.. en veel prachtige mensen die hun volledige hart geven in het werk voor de natuur. Maar zoals gezegd, het ware verslag volgt!

Afgetrapt en officieel uitgezwaaid
Op de laatste dag Bonaire waren we eregast op het ‘Taste of Bonaire’ festival. Er werden speeches gegeven in onze eer, we kregen de vlag (die we in alle haast op de kop hezen..) en het wapen van Bonaire uitgereikt door de gezaghebber van het eiland. Enkele honderden mensen stonden ons uit te zwaaien op de Noordpier toen we de zeilen hoog in de mast aan het hijsen waren.
Het is begonnen, we zeilen, we zijn deel van de wereld die ‘cruisers’ heet, zijn onderweg, nu echt.. Het is nog niet echt voor te stellen. De komende twee dagen liggen we nog op Curacao voor wat laatste klusjes en donderdag gaat het kompas in de richting van Panama. In de richting van de rest van de wereld. Het kanaal, de Zuiderzee Eilanden, de Stille Oceaan.. 


ENGLISH:

Finally!
First of all, our sincere apologies for the long silence! The last few weeks of working on and preparing the boat were just too hectic, so our priorities had to be shifted a bit. The project visit and official Kick-Off on Bonaire with the WWF and Stinapa (link) were also postponed by a week. The damage to the underwater hull did actually lead to delays in the end, but working hard helps a lot. And we just had to get into the water! But we can tell you, rest assured, Pegasus has tasted salt water and actually floats. She has awoken from her beauty sleep and we are once again rocking gently in our beds. Wonderful! We’ve put a new PHOTO ALBUM online of all the work on the boat and life on Curaçao.

Thijs on board!
For a few weeks now, we have had a third shipmate: Matthijs (or ‘Thieske’ to his friends) will sail with us to somewhere in the Pacific. He will probably join us again at the Marquesas Islands, but you never quite know with the weather and the schedule. And that’s something we now know all about, not running according to schedule! Thieske was part of the sailing plans for years, but at the beginning of 2008 decided not to take part in the entire journey. It’s loads of fun having him on board.

Launching!
As we mentioned above, Pegasus is once again in the water! We made a festive occasion of it: around 50 people, snacks, drinks, music, a speech – everyone who has meant something to us over the past few months was there. It was a really weird feeling to stand there on your boat and look down at all those wonderful people. Everyone had done something, from offering us a place to sleep, to the endless lending of equipment, to the installation of a new radio. A very big ‘thank you’ to all of them – without your help it would never have been possible!

Test trip: WE’RE TAKING ON WATER!! Pump or drown…
A few days after the launch, we made a test trip to the ‘Spaanse Water’, a bay in Curaçao where many boats lie anchored. The next day was to be the trial by fire to Bonaire, a trip of around 10 hours. The weather gods apparently also thought it was time for a trial by fire, and the wind roared around our ears. We reached the Spaanse Water without any problems, with many friends on board. But Bonaire would have to wait another day. We were stuck in Curaçao due to the wind. The next day, the wind had died down a bit, but the sea was still choppy. Straining against the current and the wind, we set off. Everything went fine, until Marco (the cameraman for the documentary) noticed water in the boat: on the starboard side a layer of 15 cm had crept up above the floorboards. God only knows what was under that… There was a moment of panic, then we took the floors out in-between sailing, tasted the water and found it was - FRESH?! So it couldn’t have come from outside. Other bilge in mid-ship also flooded, but this time SALTY! Dammit, did this come from outside? Pumps, buckets, cloths, bailing… Until the ship seemed to be relatively dry and no more water seemed to be coming through. We searched for the problem for days, and think we’ve found it now: a leaky outside shower with fresh water, and no U-trap at the exit of the bilge pump (which allowed water to happily stream into the boat when it was inclined). We hope she stays nice and dry on our next trip… we’re still a bit worried.
We are realising that we’re struggling to have faith in our boat. After the enormous set-back with the hull, we’re coming across lots of smaller defects. That’s what you get with an older boat, of course, but at least we can say we’re getting to know her very well!

A warm welcome on Bonaire
On arrival at Bonaire with a clean, dry boat, we were given a very warm welcome: 30-odd dolphins playfully swam along next to the boat. Nice of the WWF to arrange it for us! Bonaire was a dream… We’ll put out a more detailed report of our first project visit and the Kick-Off on the island later, but in the meantime we wanted to tell you it’s a jewel of the Caribbean. Fully protecting an underwater world is bearing fruit here. You moor your ship on a mooring above a coral reef, there are loads of curious turtles swimming around, dazzling nature, flamingos, mangroves… and many wonderful people who put their heart and soul into working for nature. But as I said, full report later!

Launched and officially seen off
On our last day in Bonaire, we were the guests of honour at the ‘Taste of Bonaire’ festival. Speeches were made in our honour, and the head of the island handed us a flag (which we hoisted upside-down in our haste…) and the coat of arms of Bonaire. A few hundred people saw us of on the North Pier as we hoisted the sails high on the mast.
It has started, we’re sailing, we’re port of the world called ‘cruisers’, we’re on our way, for real… It’s hard to take it all in. For the next two days, we will stay moored in Curaçao for a last few bits of work on the boat, and on Thursday the compass will point towards Panama; towards the rest of the world – the canal, the South Sea Islands, the Pacific Ocean…