For English and Total Blog Click HERE (English Below!)
 “Wat een ongelooflijke zooi.. een stuk berg van 45 hectare simpelweg losgeslagen en als een lawine gaan schuiven. Als een monster heeft hij alles meegesleept dat op zijn pad kwam. Een woonwijk is compleet verwoest en ligt in brokken balkon, badkamer en keuken in de modder verderop in het ravijn. Een van de mooiste landen van Latijns Amerika heeft door het veranderen van het klimaat en schrijnende armoede weinig kans om zich tegen de toenemende onvoorspelbaarheid van de seizoenen en stormen te weren.”
Toen ik in het vliegtuig naar Panama en even later Guatemala zat, heb ik door het kleine raampje 12 uur lang naar die enorme blauwe bak water zitten staren. De Atlantische Oceaan. Een kwartier voordat we in Panama City landde werd ik nog even getrakteerd op een blik op het Panama kanaal en de enorme uitgestrektheid die de Stille Oceaan heet. Kippenvel op mijn arm, onrust en ongeduld in mijn kop. Zo ontzettend veel zin om daar langs te varen.
Een gezellig samenkomen met de persvoorlichter van het Rode Kruis, een journalist van de Telegraaf, een cameraman en fotograaf zorgde voor een gezonde spanning voor wat er nog ging komen die dagen.
In Guatemala leeft 35% van de bevolking zonder basisvoorzieningen onder de extreme armoedegrens van $1,25 per dag, er zijn HIV Aids problemen, jaarlijks 6000 moorden op een bevolking van 13 miljoen en er ontstaat steeds groter wordend gevecht tegen langere droogtes, staarten van orkanen en toenemende onvoorspelbaarheid in seizoenen.
Het weerstation in Guatemala stad vertelde ons dat het weer de laatste jaren vreemde uitschieters laat zien in vergelijking met gemiddelden van de afgelopen 20 jaar. In de regio La Union viel in de afgelopen 20 jaar een redelijk gelijke gemiddelde hoeveelheid regen per jaar. Dit jaar was al drie keer de gemiddelde jaardlijkse hoeveelheid regen gevallen, en het tweede regenseizoen van het jaar was pas net begonnen. Orkaan Mitch schoot in 2005 alle kanten op en volgde alles behalve de ‘gewone’ baan van orkanen in de regio. Een half miljoen slachtoffers als gevolg van natuurrampen kwam er op de telling van 2005 te staan. Een toenemend aantal slachtoffers van natuurrampen is wereldwijd fenomeen, in 2007 zijn ruim 201 miljoen mensen getroffen door natuurgeweld. Dit is 1 op de 31 mensen op aarde en een toename van 40 procent ten opzichte van 2006.
Vanuit onze ‘uitvalsbasis’ in Chequimula hebben we enkele dagen verschillende projecten bezocht waar het Rode Kruis Guatemalteekse lokalen helpt met educatie en voorbereiding op natuurrampen. Alles in het kader van klimaatverandering. We bezochten een afgelegen dorpje in de bergen waar lokalen ons vertellen dat hun rivier de laatste jaren steeds vaker overstroomt, nu gemiddeld zo’n 12 keer per jaar. De man die het woord voert vertelde dat hij aan de kleur van het water kan zien of de rivier de volgende dag hoger zal staan. Daar zitten wij dan in Nederland met onze buienradars, weerberichten en alarmsystemen bij ieder lage druk gebiedje. Verderop is naast de rivier een weg verzakt, 50 meter hoger op de berg liep de oorspronkelijke weg die nu door de rivier loopt, waardoor bij overstromingen sommige dorpen compleet worden afgesloten van de bewoonde wereld.
Op twee basisscholen in het gebied worden kinderen met tekeningen, toneelspelen en evacuatie oefeningen kennis bijgebracht over het klimaat en de rol van de mens op aarde. Wij worden zingend ontvangen door de kinderen en helpen mee met het planten van fruitboompjes, enkelen van de duizenden bomen die er in het gebied geplant zijn. De wortels van de bomen verstevigen de grond, wat helpt tegen landverschuivingen, de stof die van de bomen af komt helpt tegen muggenplagen en het fruit wat groeit is een extra voedsel- en inkomstenbron. In een toneelspel dat we bijwonen is het mooi om te zien hoe begaan de kinderen zijn met hun rol als oceaan, boom, lucht of mens.
In een van de schooltjes zijn vorig jaar enkele toiletten en een sceptertank gebouwd, waardoor het gebouwtje ook als noodopvang gebruikt kan worden bij natuurrampen. Dat de 150 schoolkinderen voor die tijd allemaal buiten plasten en poepten is niet het meest hygiënische idee.
 Plots gaat er een luide bel af en rennen alle kinderen hun lokaal in en kruipen onder de tafels, er wordt een aardbeving gesimuleerd. Buiten de school verzamelen de kinderen even later om liedjes te zingen. Dit wordt gedaan om de rust te behouden. Verderop oefenen andere kinderen met het aanbrengen van verband en andere eerste hulp materialen.
We bezoeken de volgende dag een gemeenschap die in het bergachtige gebied van Los Enquentros woont. Los Enquentros betekent ‘de ontmoeting’. De naam is te danken aan de samenkomst van 3 rivieren, een prachtig gebied maar helaas een groot risicogebied voor natuurrampen. De bevolking is hier de afgelopen maanden met het Rode Kruis bezig geweest om een historische kalender te maken, hierdoor hebben ze meer zicht op veranderingen in landbouw, bevolking, aantal rampen enzovoort. Op basis van de kalender worden plannen gemaakt ter voorbereiding op- en preventie van rampen.
De laatste dagen van de trip bezochten we het rampgebied La Union, waar een compleet nieuw ravijn is ontstaan door een gigantische aardverschuiving. Het gebied werd door extreme droogte getroffen en een maand voor ons bezoek zorgde een gigantische regenbui voor verschillende landverschuivingen. In 12 uur tijd viel net zoveel regen als normaal in twee maanden tijdens het regenseizoen. Een ongelooflijk gezicht en een schok om te zien wat een verwoesting daar heeft plaatsgevonden. Tussen de modder liggen ontwortelde bomen, delen van kleurrijke betonnen balkons, rotsblokken, daken van huizen, noem maar op.
Guatemala was leerzaam maar ook confronterend, de mensen daar hebben simpelweg de middelen niet om zich te weren, terwijl zij juist de mensen zijn die nu al met grote gevolgen van klimaatverandering te kampen hebben. Het is erg bijzonder om te zien hoe het Rode Kruis alles doet om rampen te voorkomen en risico’s te beperken en het voelt als een voorrecht om hier deel van uit te maken. Op onze reis zullen we meer klimaatprojecten van het Rode Kruis bezoeken. De Cook eilanden en Tonga in de Stille Oceaan staan hiervoor in ieder geval op de planning. Ook hier worden filmverslagen van gemaakt. De films die gemaakt zijn in Guatemala zullen op onze website worden gepost. Een uitgebreider dagboekverslag over Guatemala zal binnenkort op www.giveaday.nl verschijnen. De jongeren website van het Nederlandse Rode Kruis.
English:
Guatemala Climate Trip Red Cross
11-10-2008
“What an unbelievable mess... A 45 hectare chunk of mountain that simply just dislodged and slipped down like an avalanche. Like a monster, it dragged everything in its path with it. A neighbourhood is completely destroyed and lies in the mud further down the ravine, reduced to pieces of balcony, bathrooms and kitchens. Because of changes in the climate and dire poverty, one of the most beautiful countries in Latin America stands little chance of standing up to the increasing unpredictability of the seasons and storms.”
At the beginning of September, on behalf of the Netherlands Red cross, I visited a number of projects in Guatemala that have been set up to help prepare the local population for the consequences of climate change. For me it was a trip down memory lane for me, because four and a half years ago, I also visited Guatemala in the spring, and in the following summer, once I was back in the Netherlands, I spent a summer on a sailing boat for the first time. It was during that summer that the foundations were laid for the idea of making a big sailing expedition.
When I was on the aeroplane on the way to Panama, and, a little later, to Guatemala, I looked out through that tiny window and stared at the massive bowl of water beneath me for 12 hours: the Atlantic Ocean. Fifteen minutes before we landed in Panama City, I was treated to a view of the Panama Canal and the vast blue expanse known as the Pacific Ocean. Goosebumps on my arms and restlessness and impatience in my head. Looking forward to sailing there so much!
A friendly meeting with the Red Cross’s press officer, a journalist from Dutch newspaper De Telegraaf, a cameraman and a photographer created a bit of healthy adrenaline for what was to come in the days that followed.
In Guatemala, 35% of the population lives without basic amenities under the extreme poverty line of $1.25 a day, there are problems with HIV/Aids, 6000 murders are committed annually in a population of 13 million, and there is an escalating battle against longer droughts, the tails of hurricanes and increasing unpredictability of the seasons.
At the weather station in Guatemala City, we learned that the weather of the past few years has shown some strange deviations compared to averages of the past 20 years. For instance, the region La Union has this year received three times the amount of rain that they've received on average over the past 20 years. And the second rainy season of the year hadn’t even started yet. Hurricane Mitch jumped about all over and followed anything but the ‘normal’ path for hurricanes in the region. In 2005, half a million people died as a result of natural disasters. An increasing number of deaths due to natural disasters is a world-wide phenomenon, with 201 million people around the world dying in 2007. That’s 1 in 31 people on earth, and an increase of 40 percent on 2006.
From our ‘base’ in Chequimula, we visited various projects over the following days where the Red Cross is helping locals with education and preparation for natural disasters – everything in the context of climate change. We visited a remote village in the mountains, where locals told us that their river has started flooding more and more often over the past few years, now flooding an average of 12 times a year. The man we spoke to said that he could tell by the colour of the water when the river level would be higher the next day. And to think that in the Netherlands we have our rainfall radars, weather forecasts and alarm systems every time a little low pressure system passes by… A little further, next to the river, a road has slid down the mountainside. The original road was 50 metres higher, but now runs through the river, so that some villages are completely cut off from the outside world during flooding.
At two primary schools in the area, children are taught about the climate and the role of humans on earth using drawings, dramas and evacuation drills. We are received with a song from the children, and we lend a hand with planting fruit trees – just some of the thousands of trees that are being planted in the area. The roots of the trees stabilise the soil, which helps prevent landslides, the organic material from the trees helps against mosquito plagues, and the fruit is an additional source of food and income. In the drama skit that we see, it’s good to see how enthusiastic the children are about their roles as oceans, trees, air or humans.
At one of the little schools, a few toilets and a septic tank were built last year, so that the little building can also be used as emergency shelter in case of natural disasters. That the 150 school children used to pee and poop outdoors before then is not exactly the most hygienic idea.
Suddenly, a loud bell sounds, and all the children run into their classrooms and crawl under their desks: an earthquake drill. The children gather outside the school a little later to sing songs. This is done to keep calm. A little way off, other children are practising wrapping bandages and using other first aid materials. Guatemala Climate Trip 11-10-2008 18:05:02 The next day, we visit a community living in the mountainous region of Los Enquentros. ‘Los Enquentros’ means ‘the meeting’, after the confluence of three rivers there – a beautiful area, but unfortunately a big risk area for natural disasters. The population here has been working with the Red Cross over the past few months to draw up a historical calendar, so that they can have better insight into changes in agriculture, population, the number of disasters etc. Based on this calendar, plans will be made for the preparation for and prevention of natural disasters.
On the last days of the trip, we visited the disaster area of La Union, where a whole new ravine has been created by a gigantic landslide. The area had been suffering from extreme drought conditions, and a month before our visit, a torrential downpour led to various landslides. In 12 hours, the same amount of rain fell as normally falls in two months during the rainy season. An unbelievable sight, and a shock to see the devastation that took place there. In the mud lay uprooted trees, fragments of colourful balconies, rocks, roofs of houses – you name it.
Guatemala was a good learning experience, but also very challenging. The people there simply don’t have the means to protect themselves, while they are precisely the people who are now already suffering huge consequences of climate change. It was really special to see how the Red Cross is doing everything it can to prevent disasters and limit risks, and I felt really privileged to be able to be part of this. We will also be visiting other climate projects by the Red Cross on our journey. The Cook Islands and Tonga in the Pacific Ocean are definitely on the itinerary anyway, and we will make filmed reports of these too. The films made in Guatemala will be posted on our website, and a more detailed diary report on Guatemala will soon appear (in Dutch) on www.giveaday.nl, the young people’s website for the Netherlands Red Cross. Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer. Powered by AkoComment 2.0! |
