English Below!!

Bula Bula!
Hoi daar ben ik weer (Kim het vriendinnetje van Arjen) met een verse gastblog. Op Galapagos liet ik zes maanden terug de Pegasus met zijn bewoners achter. Maar drie weken geleden op Fiji heb ik me weer aangediend als crewlid en ben weer aan boord gestapt. Dit keer echter met een heel ander plan. Ik heb me namelijk heel wat op de hals gehaald de komende 8 maanden….  

Het moeten missen van je vriendje voor zo’n lange periode is natuurlijk nooit grappig. Het mooie eraan in ons geval is dat het me heeft geïnspireerd tot iets moois wat ik eigenlijk al een paar jaar wil doen: mijn biezen pakken en gaan met die banaan. Ik ben nu voor lange tijd vertrokken om een hele mooie reis te maken. Een combinatie van alleen reizen en met Ar en Floor mee op de boot. Het beste van twee werelden dus. Al zeg ik het zelf….haha. De route gaat langs Fiji & Vanuatu, Nieuw Zeeland, Indonesië, Sri Lanka, Malediven en als laatste Mozambique. Ik zal drie keer aan boord van Pegasus stappen. Wellicht dus niet de laatste keer dat ik van me laat horen op thegreenmiles.nl.

Back on the boat
Het zal een andere reis worden dan de vorige keer. In Panama was het klussen geblazen en nu is de boot af. Nou ja af…  Op de nooit aflatende herstel- en onderhoudswerkzaamheden na dan natuurlijk. Aangezien Ar en Floor op Tonga hard hebben gewerkt  en er geen achterstallig onderhoud aan de website en boot is ziet het ernaar uit dat we echt even vakantie kunnen vieren. Hell Yeah! Eilandshoppen met die schuit! Fiji heeft er om en nabij 332 dus we kunnen onze lol op. 

Bij aankomst ben ik natuurlijk onwijs benieuwd hoe de jongens en de boot zich hebben gehouden het afgelopen half jaar. Dat blijkt wel goed te zitten. Ik zie een Floor die zichtbaar geniet van zijn trip en veel relaxter is geworden. Ik zie een Arjen die gegroeid is als zeiler in het cruisersleven en daar duidelijk veel meer zelfvertrouwen in heeft gekregen en ik zie een scheepje dat er nog steeds prachtig bij ligt. All good dus!

Eilandshoppen Fiji
Het eerste eiland dat we aandoen na een snifje van de Indiase cultuur te hebben gesnoven op Lautoka noemen we liefkozend plukje. Plukje omdat we de echte naam echt niet weten en omdat het niet meer is dan een strand met een plukje palmbomen erop. Helaas mogen we alleen maar naar plukje kijken vanaf de boot aangezien het privé terrein is. Dat we tijdens een nachtelijke snorkeltrip toch binnen de personal space van plukje zijn binnengedrongen heeft het volgens ons nooit geweten. De volgende stop is Musket Cove. Deze plek is een ware droom voor cruisers die het over het algemeen toch met beperkte luxe moeten doen. Zo kunnen we de boot naast de bar parkeren en mag er gratis gebruik gemaakt worden van BBQ’s. De afwas wordt voor je gedaan en er zijn warme douches. Er is zelfs een pizza bezorg service tot op de boot. Dan noem ik verder elektriciteit, zoet water, supermarkt, wasmachines, draadloos internet en dat alles binnen een straal van 50 meter van de boot. Ik kan je vertellen, dan heb je wel zo’n beetje alle behoeftes van een mens die op het water leeft bevredigd. Samen met de welbekende Noren wordt hier  een paar dagen lang gretig gebruik van gemaakt tot we voldaan weer doorgaan naar het volgende eiland op het verlanglijstje. Ik zal een samenvatting geven om een en toen….. en toen…… en toen…..  verhaal te voorkomen. Daar willen we jullie natuurlijk nooit mee lastigvallen. We doen 5 eilanden aan waaronder 1 onbewoond (Cast Away Island waar Tom Hanks ooit een bijzondere vriendschap sloot met een bal) en 4 mild bewoonde. Op de mild bewoonde eilanden worden we met open armen ontvangen door de locals. Als je het dorpshoofd Cava aanbiedt ben je het helemaal voor de rest van het dorp. Cava is een goedje waar ze drank van maken waar je relaxed van wordt en wat je mond verdooft.
Bula is het key woord op de eilanden. Bula is de welkomskreet maar wordt ook gebruikt tijdens het proosten. Ze zijn zo trots op hun Bula woord dat het hardop zeggen daarvan grote glimlachen veroorzaakt bij de mensen daar en belangrijker alle deuren voor ons opent.  

Tsunami(s)
Via een korte stop op Samoa ben ik bij de jongens op Fiji terecht gekomen. Koud 1 dag daar horen we dat er een Tsunami de eilanden van Samoa heeft bereikt en dat de ravage enorm is. Hmm…  dat is toch een beetje gek om te horen als je een dag eerder over een landingsbaan hebt gelopen die nu niet meer bestaat. Op Fiji lijken we veilig te liggen, precies aan de andere kant van Samoa. Maar een paar dagen later als we ons samen met de Noren in het decor van Cast Away aan het vermaken zijn krijgt Ketil (Noorman) een telefoontje van zijn Katrina (Noorvrouw) die thuis achter de computer zit. Zij leest dat er een nieuwe Tsunami in opkomst is. Dit keer vanuit het eiland Vanuatu. Maar deze vloeibare vriend beweegt zich in onze richting en zal volgens de Noorse media 10 minuten later Fiji bereiken. Ok ok ok…. de jongens blijven cool en ik uiterlijk ook maar WAT NU???  De Noren halen hun anker op om naar open water te gaan want daar is het ’t veiligst (geen land in de buurt waar je tegen te pletter kunt klappen). Ook wij besluiten naar open water te gaan. Het volgende uur bestaat uit turen in de verte of we iets aan zien komen. En dan wordt via de radio het verlossende nieuws gebracht. Het tsunami alarm wordt geannuleerd en we kunnen weer rustig ademen.

Terwijl ik dit schrijf zijn we alweer onderweg naar het hoofdeiland van Fiji om de boot uit te checken en klaar te maken voor de volgende overtocht. Het voelt alsof de vakantie voorbij is. In werkelijkheid gaan we ons alleen maar klaar maken voor het volgende avontuur. Vanuatu here we come!




ENGLISH:

Bula Bula!
Hi, it’s me again (Kim, Arjen’s girlfriend) with a fresh guest blog. I left the Pegasus with those on board behind on the Galapagos Islands six months ago. But three weeks ago, I once again reported for duty as a crew member, and stepped on board again in Fiji. This time, it was with different intentions, though: I’ve taken on quite a bit for the next 8 months… 

Having to be apart from your boyfriend for so long is never fun, of course, but the nice thing about it in our case is that it has inspired me to do something very nice that I’ve actually been wanting to do for several years: pack my bags and disappear into the setting sun. I’ve now started out on a very nice trip that will take me away from home for a long time, combining travelling alone with joining Ar and Floor on the boat. So the best of both worlds, even if I say so myself! (ha ha) My route passes by Fiji and Vanuatu, New Zealand, Indonesia, Sri Lanka, the Maldives and, finally, Mozambique. I will step on board Pegasus three times, so this is almost definitely not the last time you will be hearing from me at thegreenmiles.nl.

Back on the boat
It will be a different kind of journey to the last time. In Panama, it was all about work on the boat, whereas this time the boat is finished. Well… finished is not the right word, perhaps. Finished except for the never-ending repair and maintenance work, of course. Seeing as Ar and Floor worked hard when they were in Tonga and there is no outstanding maintenance work on the website or the boat, it looks as if we can have a proper holiday together. Yeah man! Island-hopping with the boat! Fiji has around 332 islands, so there will be enough to choose from. 

When I arrived, I was extremely curious about how the guys and the boat have held out over the past 6 months. They seem to have done well: I see a Florian who is visibly enjoying his trip and has become much more relaxed; I see an Arjen who has grown as a sailor and into life as a cruiser and who has got a lot more self-confidence; and I see a little boat that still looks beautiful. So all good!

Island-hopping in Fiji
After getting a whiff of Indian culture on Lautoka, we affectionately called the first island that we called at ‘Tuft’: 'Tuft', because we didn’t know the real name, and because it isn’t much more than a beach with a tuft of palm trees on it. Unfortunately, we could only look at Tuft from the boat, seeing as it is private property. We reckon the fact that we did actually enter Tuft’s personal space during a night-time snorkel trip went unnoticed. The next stop was Musket Cove. This place is a dream for cruisers, who generally have to get by without much luxury. We could moor the boat next to the bar and make use of the barbecues for free. The washing up is done for you and there are warm showers. There is even a pizza delivery service that delivers to you on the boat. Then there is the electricity, fresh water, supermarket, washing machines, wireless internet – and all within 50 metres of the boat! Let me tell you, then you’ve pretty much satisfied every need that someone living on water could have. Together with the famous Norwegians, we made grateful use of these facilities until, satisfied, we could move on to the next island on the list. I’ll give a summary to spare you from this being a series of ‘and thens’! We visited 5 islands, including 1 uninhabited one (Cast Away Island, where Tom Hanks once developed a special friendship with a ball) and 4 semi-inhabited. On the semi-inhabited islands, we were welcomed by the locals with open arms. If you offer the village chief Cava, then the rest of the village thinks you’re wonderful. (Cava is stuff that they use to make a drink that makes you relaxed and that numbs your mouth).

Tsunami(s)
After a short stop on Samoa, I ended up with the guys in Fiji. Just one day after arriving there, we heard that a tsunami had reached the islands of Samoa, and that the devastation was terrible. Hmm… it was quite a weird thing to hear if just the previous day you walked across a landing strip that doesn’t exist anymore. On Fiji, we seemed to be moored safely – exactly on the other side of Samoa. But a few days later, as we were having fun with the Norwegians in Cast Away decor, Ketil (Norwegian) got a phonecall from his partner Katrina who was sitting at home behind the computer back in Norway. She had read that there was a new tsunami on the way, this time from the island of Vanuatu. But this liquid friend was coming our way, and, according the Norwegian media, was going to reach Fiji in about 10 minutes. OK OK OK… the guys stayed cool and I did too at least on the outside, but WHAT NOW??? The Norwegians pulled up their anchor to go out to open water, because that is the safest place to be (no land that you can be dashed to pieces on), and we also decided to go out to sea. The next hour consisted of staring into the distance to see if we could see something coming. Then the happy news reached us over the radio: the tsunami alarm had been cancelled and we could breathe easy again.

As I am writing this, we are on our way again, to the main island of Fiji to have the boat checked out and made ready for the next crossing. It feels as if the holiday is over, but in reality we are only going to be getting ready for the next adventure. Vanuatu, here we come!