 English Below!!
Jawel het is begonnen! Na ons mooie afscheidsfeest op 24 december zijn we afgelopen zondag met zware emoties het vliegtuig ingestapt, iedereen super bedankt die ons uit kwam zwaaien en die aanwezig was op ons feest. Het was de meest vage vlucht van ons leven kunnen we melden. In Curaçao kwam de eerste opluchting toen alle 8 tassen, gitaar en surfboards netjes uit het vliegtuig kwamen. Daarna soepeltjes zonder stop bij de douane de taxibus in, die ons bij Curacao Marine heeft afgezet.
Curacao Marine is alles behalve tropisch; een jachtwerf midden in de industrie van het havengebied van Willemstad, we zullen vast nog mooier uitzicht krijgen dan rokende en vlammende schoorstenen! Vanaf hier kan het alleen maar beter worden.
Daarna snel de tassen opgehaald om op verkenning te gaan. Het was wel even wennen om in je emoties ook nog alles vast te leggen voor de documentaire, maar het moment was er niet minder mooi om. Misschien zelfs wel mooier.
We hadden onderweg gelukkig nog wat biertjes kunnen halen waarmee we meteen de doop hebben gedaan, de dag erna was de champagne aan de beurt.
 Toen het luik open ging zagen we natuurlijk helemaal niks, het was pikdonker, maar gelukkig zat er nog wat energie in de oude accu’s en konden we miss Peggie ook van binnen goed bekijken. De accu`s zijn helemaal op, waardoor we maar een paar uurtjes per dag een muziekje hebben bij het poetsen, en we s’avonds met een gezellig olielampje zitten. Maar we doen het er mee.
De boot is helemaal volgens verwachting, wij zijn nu al verliefd.
De afgelopen dagen in de volle hitte alles opengetrokken en schoongemaakt, dit gaat nog wel een paar dagen duren. We zijn ieder kastje, luikje en hoekje aan het ontdekken, en af en toe sta je ineens even een minuut stil om te realiseren wat je aan het doen bent. Dit scheepje gaat ons rond de wereld brengen.. Pff.. even zitten en ademhalen.
Oud en nieuw was te gek. Een oud student van Arjen heeft ons meegenomen naar een feest in het Riffort (lees hippe tent met opgedoste Nederlandse stagiaires), en de volgende dag stonden we op de Nieuwjaarsduik met Unox muts, erwtensoep en ons eerste echte uitzicht op een blauwe zee. Het is een wat andere ervaring dan de Nieuwjaarsduik op Scheveningen maar minder gezellig is het er niet om. Na de Nieuwjaarsduik hebben we een paar uur in onze dinghy (Pegazusje) rond Miss Peggie gedobberd en liggen dromen. Daarna 16 uur slaap gepakt. Denk dat we het nodig hadden.
 We zijn ook mentaal wel een beetje geland, na zo’n bizarre stressperiode in Nederland komt hier pas het besef een beetje binnendruppelen. Je liefsten heel lang niet zien, op een boot wonen, de wereld rond dobberen. Een onvoorstelbaar gevoel, maar oh zo fijn. Het werk wordt er niet minder op, maar het voelt wel beter om al op je scheepje te zitten.
De komende weken staan eigenlijk vooral in het teken van klussen. Boot het water uit, nieuwe elektrische installatie inbouwen, romp en dek schuren en spuiten, en een ongelooflijke waslijst met to-do’s. Maar we zien allebei voor ons hoe mooi die boot straks is als we echt wegvaren, weer een nieuw punt om naar uit te leven. De echte kick-off op Bonaire.
Morgen weer een legendarisch moment, de proefvaart! Het is Fuikdag, een lokale feestdag voor alles dat vaart, en ons is verteld dat we het niet mogen missen. Dus we hebben maar gelijk onze nieuwste vrienden hier uitgenodigd en zeilen met 9 man naar de Fuikbaai. Proost.
English:
That’s right, we’re off! After our great farewell party on the 24th of December, we got onto the aeroplane on Sunday with heavy hearts. A big thank you to everyone who came to see us off and who was at our party! It was the weirdest flight of our lives, we can tell you. In Curaçao, the first relief was to see all 8 suitcases, guitar and surfboards neatly slip out on the conveyor belt. After that, walking straight through Customs to the taxi bus that was to drop us off at the Curaçao Marina.
The marina is anything but a tropical paradise: a boat yard in the middle of the port industrial area in Willemstad. We will definitely be enjoying better views than burning and smoking chimneys! It can only get better from here.
Once we arrived at the port, we left our bags on the side to make our way down the dark jetty with beating hearts. It’s a very strange feeling to see your boat for the first time, we can tell you. But she was lying there peacefully, waiting for us – our Pegasus! (We have already started calling her ‘Miss Peggie’). What a special moment! This is what we had been working towards for 4 years - and then you just stand there, breathless, next to your own boat. After that, we quickly went and picked up our bags in order to go exploring. It took a bit of getting used to that despite all the strong emotions we still had to film everything for the documentary, but the moment wasn’t any less special because of it. Perhaps it made it even more special.
Fortunately we had been able to pick up a few beers on the way, which we immediately used for the christening. The next day it was champagne. When the hatch went open, we saw absolutely nothing at all, of course, because it was pitch dark, but fortunately there was still some life in the old batteries, and we could also take a good look at Miss Peggy on the inside. The batteries are on their last legs, so we can only have a few hours of music each day while we’re cleaning, and have to sit around a cosy oil lamp in the evenings. But we’ll get by. The boat is everything we expected - we're already in love!
In the past few days, we have opened up everything and cleaned in the blazing heat – this will take a few more days. We are discovering every little cupboard, trapdoor and corner, and every now and then you just have to stand still for a minute and realise what you’re doing. This little boat is going to take us around the world… Phew, just sit down and breathe for a while.
New Year’s Eve was great. A former student of Arjen's took us along to a party in the Riffort (think hip club with dressed-up Dutch interns), and the next day we were at the New Year’s day dive with Unox beanie, thick pea soup and our first real view of the blue sea. It was a somewhat different experience to the New Year’s day dive at Scheveningen, but it wasn’t less fun for it. After the New Year’s day dive, we bobbed about around Miss Peggy for a few hours in our dinghy (which we call 'Pegazusje’ – Peggy’s little sister!). After that we slept for 16 hours. Think we may have needed it.
We have also kind of come down to earth psychologically, after such a bizarre period of stress back home, the realisation of what we’re doing is only now slowly starting to dawn. Not seeing those dear to you for a very long time, living on a boat, floating around the world. The weirdest feeling, but so amazing! It doesn’t mean it’s any less hard work, but it does feel a lot better to be on your boat already.
The next few weeks will mainly be filled with DIY stuff. Pull the boat out the water, install a new electrical system, sand down and spray hull and deck and an incredibly long to-do list of other things. But we can both picture how nice the boat is going to look when we actually leave – another point to work towards: the real kick-off in Bonaire.
Tomorrow another legendary moment: the trial run! Tomorrow is ‘Fuik day’, a local holiday dedicated to everything that runs on water, and we have been told that we can’t miss it. So we immediately invited our new friends here to sail with us to Fuik Bay as a crew of 9. Cheers!Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer. Powered by AkoComment 2.0! |
